ហេតុអ្វីច្បាប់បាល់ទាត់ ១៧ ប្រការ បំប្លែងការមើលការប្រកួតឆ្នាំ២០២៦
ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គឺជាសំណុំច្បាប់ ១៧ ប្រការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដែលកំណត់ពីទីលាន បាល់ កីឡាករ ពិន័យ និងរបៀបចាប់ផ្តើមការប្រកួត។ ការប្រកួតស្តង់ដារមានកីឡាករ ១១ នាក់ក្នុង...
ហេតុអ្វីច្បាប់បាល់ទាត់ ១៧ ប្រការ បំប្លែងការមើលការប្រកួតឆ្នាំ២០២៦
ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គឺជាសំណុំច្បាប់ ១៧ ប្រការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដែលកំណត់ពីទីលាន បាល់ កីឡាករ ពិន័យ និងរបៀបចាប់ផ្តើមការប្រកួត។ ការប្រកួតស្តង់ដារមានកីឡាករ ១១ នាក់ក្នុងមួយក្រុម ហើយរយៈពេលធម្មតាគឺ ៩០ នាទី បែងជា ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ គ្រប់គ្រងការប្រកួតធំៗដូចជា FIFA World Cup 2026 ខណៈអាជ្ញាកណ្តាលប្រើច្បាប់ទាំងនេះជាមូលដ្ឋាន។ ចំណុចដែលអ្នកមើលថ្មីតែងច្រឡំគឺបាល់ក្រៅ កំហុសក្រៅតំបន់ពិន័យ ក្រៅល្បែង និងការប្រើវ៉ារ; វាមិនមែនជាការសម្រេចតាមអារម្មណ៍ទេ។ សូមចាប់ផ្តើមដោយចងចាំទីតាំង ការប៉ះបាល់ និងសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល មុនពេលពិភាក្សាលទ្ធផល ឬការទស្សន៍ទាយ។

បាល់ទាត់មើលទៅសាមញ្ញ៖ បញ្ជូនបាល់ បាញ់ចូលទី ហើយអបអរ។ ប៉ុន្តែភាពសាមញ្ញនោះជាស្រទាប់ខាងក្រៅប៉ុណ្ណោះ។ នៅពីក្រោយការស៊ុតមួយគ្រាប់ មានទីតាំងកីឡាករ ពេលវេលាបញ្ជូនបាល់ ការប៉ះគូប្រកួត និងសញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្តាល ដែលអាចបម្លែងគ្រាប់បាល់ជ័យជម្នះទៅជាកំហុសបានក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានវិនាទី។ សម្រាប់អ្នកចង់តាមដាន FIFA World Cup 2026 ឬអានស្ថិតិក្រុមនៅ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ ការយល់ច្បាប់មូលដ្ឋានមានប្រយោជន៍ជាងការចាំឈ្មោះកីឡាកររាប់សិបនាក់ ព្រោះវាជួយបែងចែកការសម្រេចត្រឹមត្រូវពីការតវ៉ាដែលគ្មានមូលដ្ឋាន។ ទិន្នន័យដូចជា ពេលវេលាគ្រប់គ្រងបាល់ ចំនួនការបាញ់ និងកាត មិនមានន័យពេញលេញទេ ប្រសិនបើមិនយល់បរិបទនៃច្បាប់។
ចង់បន្តពីមូលដ្ឋានទៅការអានការប្រកួតឱ្យច្បាស់ជាងមុន សូមចាប់ផ្តើមពីមគ្គុទ្ទេសក៍ខាងក្រោម។
តើការយល់ច្បាប់បាល់ទាត់សំខាន់ដូចម្តេច?
ការយល់ច្បាប់បាល់ទាត់ជួយអ្នកបកស្រាយសកម្មភាពក្នុងការប្រកួតបានត្រឹមត្រូវ ជាពិសេសបាល់ក្រៅ ក្រៅល្បែង ការប៉ះទង្គិច និងបាល់ពិន័យ។ អ្នកមើលនឹងដឹងថា ហេតុអ្វីអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់បាល់សេរី ហេតុអ្វីគ្រាប់បាល់ត្រូវបានលុប និងពេលណាវ៉ារអាចពិនិត្យឡើងវិញ។
ចំណុចដំបូងគឺបែងចែក “ច្បាប់” ពី “ទម្លាប់មើលការប្រកួត”។ ឧទាហរណ៍ ការគិតថាកីឡាករត្រូវឈរនៅក្រោយខ្សែការពារចុងក្រោយគ្រប់ពេល គឺមិនត្រឹមត្រូវទេ។ កីឡាករមិនស្ថិតក្នុងក្រៅល្បែង ប្រសិនបើនៅជួរតែមួយជាមួយគូប្រកួតពីរនាក់ចុងក្រោយ ឬទទួលបាល់ពីការទាត់ជ្រុង ការបោះបាល់ចូល ឬការទាត់បាល់ទី។ ប៉ុន្តែការឈរនៅទីតាំងក្រៅល្បែងមិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងទេ; កំហុសកើតឡើងនៅពេលកីឡាករចូលរួមលេង ឬរំខានគូប្រកួត។
ចំណុចទីពីរគឺយល់ពីសិទ្ធិអាជ្ញាកណ្តាល។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចអនុវត្តអត្ថប្រយោជន៍ ដោយមិនបញ្ឈប់ការលេងនៅពេលក្រុមដែលត្រូវបានប៉ះពាល់នៅតែមានឱកាសវាយប្រហារ។ ប្រសិនបើអត្ថប្រយោជន៍មិនកើតឡើងក្នុងរយៈពេលខ្លី អាជ្ញាកណ្តាលអាចត្រឡប់ទៅផ្តល់បាល់សេរីបាន។ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ពន្យល់ថា អាជ្ញាកណ្តាលជាអ្នកអនុវត្តច្បាប់ និងគ្រប់គ្រងការប្រកួត មិនមែនជាអ្នកវិនិច្ឆ័យតាមសំឡេងអ្នកទស្សនាទេ។ ដូច្នេះ សូមមើលសកម្មភាពមុនពេលសម្រេចថា “អាជ្ញាកណ្តាលខុស”។
តើជំនឿទី១ “ប៉ះបាល់មុន គឺមិនអាចជាកំហុស” ត្រឹមត្រូវឬទេ?
មិនត្រឹមត្រូវទេ។ ការប៉ះបាល់មុនមិនលុបបំបាត់កំហុសទេ ប្រសិនបើការចូលស្ទាក់មានកម្លាំងខ្លាំង ប្រថុយសុវត្ថិភាព ឬប៉ះរាងកាយគូប្រកួតយ៉ាងគ្រោះថ្នាក់។ ច្បាប់វាស់សកម្មភាពទាំងមូល មិនមែនមើលតែចំណុចបាល់ត្រូវបានប៉ះជាមុនឡើយ។
នៅលើទីលាន កីឡាករម្នាក់អាចលូតជើងប៉ះបាល់បាន ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកបុកជើង ឬកជើងគូប្រកួតដោយកម្លាំងខ្លាំង។ ប្រសិនបើសកម្មភាពនោះគំរាមកំហែងសុវត្ថិភាព អាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ ទោះបីបាល់ត្រូវបានប៉ះមុនក៏ដោយ។ ករណីកម្លាំងមធ្យមអាចនាំទៅកាតលឿង ឬបាល់សេរីដោយផ្ទាល់។ ចំណុចសំខាន់គឺទិសដៅជើង ល្បឿន កម្លាំង កម្ពស់ស្បែកជើង និងឱកាសដែលគូប្រកួតអាចជៀសវាងបាន។
សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម សូមប្រើតារាងខ្លីនេះនៅពេលមើលការប្រកួត៖
- ប៉ះបាល់ស្អាត ហើយគ្មានការបុកគូប្រកួត៖ អាចបន្តលេង។
- ប៉ះបាល់ ប៉ុន្តែបុកជើងគូប្រកួតដោយការធ្វេសប្រហែស៖ អាចជាបាល់សេរី។
- ចូលស្ទាក់ដោយកម្លាំងខ្លាំង ឬគ្រោះថ្នាក់៖ អាចមានកាតលឿង ឬក្រហម។
- បង្កើតឱកាសបាញ់ចូលទីដោយកំហុសច្បាស់៖ អាចប៉ះពាល់ដល់កាត និងបាល់ពិន័យ។
នេះជាមូលហេតុដែលវីដេអូបន្ទាន់មិនគួរត្រូវបានវាយតម្លៃត្រឹមរូបភាពមួយសន្លឹក។ ល្បឿននៃចលនា និងចំណុចប៉ះទង្គិចត្រូវបានពិនិត្យរួមគ្នា។
សម្រាប់ការពន្យល់ពីកាត និងការប៉ះទង្គិច សូមមើល មគ្គុទ្ទេសក៍កាតលឿង និងកាតក្រហម។
តើជំនឿទី២ “ឈរខាងមុខខ្សែការពារ គឺក្រៅល្បែងភ្លាម” ពិតតែផ្នែកណា?
ជំនឿនេះពិតតែផ្នែកមួយប៉ុណ្ណោះ។ កីឡាករត្រូវមានផ្នែករាងកាយដែលអាចប្រើស៊ុតបាល់ ស្ថិតនៅក្នុងទីតាំងខាងមុខគូប្រកួតទីពីរចុងក្រោយ និងបាល់ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់។ ទោះជាយ៉ាងណា ការឈរនៅទីតាំងនោះមិនមែនជាកំហុសទេ រហូតដល់ចូលរួមលេង ឬរំខានគូប្រកួត។

កំហុសក្រៅល្បែងមានពីរដំណាក់កាលដែលអ្នកមើលតែងលាយច្រឡំ។ ដំណាក់កាលទីមួយគឺទីតាំងនៅពេលបាល់ត្រូវបានបញ្ជូន; ដំណាក់កាលទីពីរគឺសកម្មភាពបន្ទាប់ពីនោះ។ កីឡាករអាចឈរខាងមុខបាន ប៉ុន្តែមិនមានកំហុស ប្រសិនបើមិនប៉ះបាល់ មិនរារាំងចក្ខុវិស័យអ្នកចាំទី មិនប្រជែងបាល់ជាមួយគូប្រកួត និងមិនទាញយកប្រយោជន៍ពីការប៉ះទង្គិចឬការសង្គ្រោះរបស់គូប្រកួត។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលខ្សែគូសរបស់វ៉ារអាចបង្ហាញមុំមិនធម្មតា៖ វាវាស់ទីតាំងនៅពេលបញ្ជូន មិនមែនពេលកីឡាករទទួលបាល់ជាក់ស្តែងទេ។
មានករណីពិសេសសំខាន់បី៖
- ការទាត់ជ្រុង មិនបង្កើតកំហុសក្រៅល្បែងដោយផ្ទាល់។
- ការបោះបាល់ចូលពីខាងក្រៅ ក៏មិនបង្កើតកំហុសក្រៅល្បែងដោយផ្ទាល់។
- ការទាត់បាល់ទីដោយកីឡាករការពារ អាចបង្កើតស្ថានភាពថ្មី ប៉ុន្តែការសង្គ្រោះដោយចេតនាមិនតែងតែបំបាត់កំហុសចាស់ទេ។
ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ កំណត់ថា ផ្នែកដៃ និងដៃខាងលើមិនត្រូវបានរាប់សម្រាប់វាស់ក្រៅល្បែងឡើយ។ ពោលគឺក្បាល ខ្លួន ជើង និងផ្នែកស្មាដែលអាចលេងបាល់បាន ជាចំណុចសម្រាប់វាស់។ ស្តាប់ឱ្យច្បាស់ — នេះជាផ្នែកដែលសំខាន់៖ ក្រៅល្បែងគឺជាច្បាប់ពេលវេលា និងទីតាំង មិនមែនការឈរលើសខ្សែតែមួយមុខទេ។
ប្រសិនបើអ្នកចង់អានការវិភាគវ៉ារ សូមចូលទៅ របៀបយល់ការសម្រេចក្រៅល្បែងដោយវ៉ារ។
សម្រាប់អ្នកដែលចង់យល់ពីស្ថិតិ និងសេណារីយ៉ូពិត សូមពិនិត្យឯកសារច្បាប់ផ្លូវការមុនពេលសន្និដ្ឋាន។
តើជំនឿទី៣ “បាល់ប៉ះដៃ គឺបាល់ពិន័យជានិច្ច” ខុសទាំងស្រុងឬទេ?
ខុសទាំងស្រុង។ ការប៉ះដៃមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ; អាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យថា កីឡាករធ្វើឱ្យរាងកាយធំខុសធម្មតា ឬចលនាដៃទៅរកបាល់ដោយចេតនា។ ទីតាំងដៃ ល្បឿនបាល់ ចម្ងាយ និងចលនារបស់កីឡាករ ត្រូវបានវាយតម្លៃជាមួយគ្នា។
ប្រសិនបើបាល់បុកដៃដែលនៅជិតខ្លួនក្នុងចម្ងាយខ្លី ហើយកីឡាករមិនមានពេលប្រតិកម្ម ករណីនោះអាចមិនមែនជាកំហុស។ ផ្ទុយទៅវិញ បើដៃលាតឆ្ងាយធ្វើឱ្យខ្លួនធំឡើង ឬដៃផ្លាស់ទីទៅរកបាល់ នោះអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ពិន័យ។ នៅតំបន់ពិន័យ ការបកស្រាយមានផលប៉ះពាល់ខ្លាំងជាង ព្រោះកំហុសមួយអាចបង្កើតការទាត់បាល់ពីចម្ងាយ ១១ ម៉ែត្រ។
ការសម្រេចត្រូវបែងចែករវាងអ្នកការពារ និងអ្នកវាយប្រហារ។ ប្រសិនបើអ្នកវាយប្រហារប៉ះបាល់ដោយដៃ ហើយបង្កើតគ្រាប់បាល់ភ្លាមៗ ឬបង្កើតឱកាសស៊ុតចូលទី នោះគ្រាប់បាល់អាចត្រូវបានលុប ទោះបីការប៉ះមិនចេតនាក៏ដោយ តាមបរិបទដែលច្បាប់កំណត់។ នៅពេលទស្សន៍ទាយការប្រកួត កុំយកចំនួនបាល់ប៉ះដៃពីការប្រកួតមុនមកធ្វើជាសូចនាករដាច់ខាត ព្រោះបរិបទទីតាំង និងប្រភេទការប៉ះខុសគ្នា។
សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេសពន្យល់ក្នុងឯកសារបកស្រាយរបស់ខ្លួនថា “មិនមែនរាល់ការប៉ះដៃសុទ្ធតែជាកំហុសឡើយ”។ ការបកស្រាយនេះស្របនឹងច្បាប់ផ្លូវការរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហើយបង្ហាញថា ពាក្យ “បាល់ប៉ះដៃ” មិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់សម្រេចទេ។ សម្រាប់ការវិភាគជាក់ស្តែង សូមកត់ត្រាទីតាំងដៃ មុំរាងកាយ និងចម្ងាយ មិនមែនតែការចង្អុលទៅដៃរបស់កីឡាករឡើយ។

តើអ្វីជាវិធីដែលដំណើរការពិតសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម?
វិធីដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺរៀនច្បាប់តាមស្ថានភាព ៥ ប្រភេទ៖ ការចាប់ផ្តើមលេង បាល់ក្នុងឬក្រៅ ទំនាក់ទំនងរាងកាយ ក្រៅល្បែង និងវិន័យ។ ការរៀនតាមលំដាប់នេះអាចឱ្យអ្នកបកស្រាយការសម្រេចក្នុងពេលប្រកួតបានលឿនជាងការចាំនិយមន័យវែងៗ។ សម្រាប់ FIFA World Cup 2026 វាជួយអ្នកភ្ជាប់ស្ថិតិការប្រកួតជាមួយហេតុផលពិតនៅលើទីលាន។
ចាប់ផ្តើមដោយបង្កើតសន្លឹកសង្ខេបមួយ៖
- ទីលាន៖ ប្រវែង ខ្សែទាំងអស់ តំបន់ទី និងតំបន់ពិន័យ។
- អ្នកលេង៖ ១១ នាក់ក្នុងមួយក្រុម រួមអ្នកចាំទី ១ នាក់នៅពេលលេងស្តង់ដារ។
- ពេលវេលា៖ ៤៥ នាទីក្នុងមួយតង់ បូកពេលបន្ថែមដោយអាជ្ញាកណ្តាល។
- ការចាប់ផ្តើម៖ បាល់កណ្តាល បាល់បោះចូល បាល់ទាត់ជ្រុង និងបាល់ទី។
- កំហុស៖ បាល់សេរីដោយផ្ទាល់ បាល់សេរីដោយប្រយោល បាល់ពិន័យ និងកាត។
- ពិនិត្យវីដេអូ៖ ប្រើសម្រាប់ប្រភេទហេតុការណ៍សំខាន់ៗ មិនមែនរាល់ការសម្រេចតូចៗទេ។
ចំណុចដែលមគ្គុទ្ទេសក៍ទូទៅជាច្រើនមិនសូវនិយាយ គឺការបែងចែកបាល់សេរីដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោល។ បាល់សេរីដោយផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលទីដោយផ្ទាល់ ខណៈបាល់សេរីដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុន។ អាជ្ញាកណ្តាលលើកដៃឡើងសម្រាប់បាល់សេរីដោយប្រយោល ហើយបាល់ចូលទីដោយផ្ទាល់ពីការទាត់ប្រភេទនេះមិនត្រូវបានរាប់ជាគ្រាប់បាល់ទេ ប្រសិនបើគ្មានការប៉ះបន្ថែម។ នេះជាចំណុចតូច ប៉ុន្តែវាអាចបំផ្លាញការទស្សន៍ទាយលទ្ធផលដែលផ្អែកលើគ្រាប់បាល់មួយគ្រាប់។
ចំណុចបន្ថែមទៀតគឺពេលបន្ថែម។ ពេលបន្ថែមមិនមានលេខថេរដូច ៥ ឬ ១០ នាទីសម្រាប់គ្រប់ការប្រកួតទេ; វាអាស្រ័យលើការផ្អាក ដូរកីឡាករ ការពិនិត្យវ៉ារ ការរបួស និងការពន្យារពេល។ ដូច្នេះ ការទស្សន៍ទាយថាគ្រាប់បាល់ចុងក្រោយត្រូវតែកើតនៅនាទី ៩០ គឺជាការសន្និដ្ឋានខ្សោយ។ សូមប្រើទិន្នន័យពេលបន្ថែមរបស់ការប្រកួត និងក្រុមជាក់លាក់ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងវិភាគហាងឆេងដោយមានការទទួលខុសត្រូវ។
ចង់រៀបចំសន្លឹកសង្ខេបផ្ទាល់ខ្លួន សូមអាន តារាងស្ថិតិបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។
តើចំណុចណាខ្លះដែលគួរមិនអើពើ?
អ្នកគួរមិនអើពើចំពោះច្បាប់ដែលផ្សព្វផ្សាយតាមបណ្តាញសង្គមដោយគ្មានប្រភព ការសន្និដ្ឋានពីរូបភាពតែមួយ និងការយល់ថាសញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្តាលតែងមានន័យតែមួយក្នុងគ្រប់ស្ថានភាព។ ប្រភពដូចជា វីដេអូខ្លី និងមតិអ្នកទស្សនាអាចបង្ហាញទិដ្ឋភាពមួយ ប៉ុន្តែមិនបង្ហាញពេលបញ្ជូនបាល់ ឬកម្លាំងប៉ះទង្គិចទាំងមូលឡើយ។ ច្បាប់ផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងសេចក្តីពន្យល់របស់សហព័ន្ធគួរតែជាមូលដ្ឋានចុងក្រោយ។
សូមប្រុងប្រយ័ត្នជាពិសេសចំពោះការអះអាង ៤ ប្រភេទ៖
- “វ៉ារអាចពិនិត្យគ្រប់កំហុស” — មិនពិតទេ ព្រោះវ៉ារផ្តោតលើប្រភេទហេតុការណ៍ធ្ងន់ធ្ងរដែលច្បាប់កំណត់។
- “កាតលឿងពីរដងគឺកាតក្រហមផ្ទាល់” — ត្រឹមត្រូវតាមលទ្ធផល ប៉ុន្តែកាតក្រហមទីពីរមាននីតិវិធី និងពេលវេលាខុសពីកាតក្រហមផ្ទាល់។
- “បាល់ឆ្លងខ្សែពាក់កណ្តាលគឺជាបាល់ក្រៅ” — ខុស ព្រោះបាល់ត្រូវឆ្លងខ្សែទាំងមូល ទើបចាត់ថាក្រៅ។
- “អ្នកចាំទីអាចកាន់បាល់បានគ្មានកំណត់” — ខុស ព្រោះច្បាប់ថ្មីផ្តល់ការគ្រប់គ្រងជាក់លាក់លើពេលវេលាកាន់បាល់។
សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម កុំចំណាយពេលលើការឈ្លោះតាមមតិយោបល់ដែលគ្មានវីដេអូពីមុំច្រើន។ ប្រៀបធៀបពេលបញ្ជូនបាល់ ជំហរអ្នកការពារ និងសកម្មភាពក្រោយការបញ្ជូនជាមុន។ ប្រសិនបើការប្រកួតមានវ៉ារ សូមរង់ចាំការបង្ហាញរូបភាពផ្លូវការ ព្រោះខ្សែវាស់ និងការបង្កករូបភាពអាចបង្ហាញព័ត៌មានដែលភ្នែកទទេមើលមិនឃើញ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ផ្តោតលើការបណ្តុះបណ្តាលអាជ្ញាកណ្តាល និងភាពស្របគ្នានៃការអនុវត្តច្បាប់ ដែលមានប្រយោជន៍ជាងសម្តីក្តៅគគុករបស់អ្នកវិភាគមិនមានប្រភព។
ស្តាប់ឱ្យច្បាស់ — នេះជាផ្នែកដែលសំខាន់៖ ច្បាប់មិនត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីឱ្យការមើលការប្រកួតកាន់តែច្របូកច្របល់ទេ ប៉ុន្តែការសន្និដ្ឋានលឿន និងការចែករំលែកព័ត៌មានមិនពេញលេញធ្វើឱ្យវាមើលទៅដូច្នោះ។
សេចក្តីសង្ខេប៖ ពីអ្នកមើលធម្មតាទៅអ្នកអានការប្រកួត
ការយល់ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមមិនទាមទារឱ្យចាំពាក្យបច្ចេកទេសទាំង ១៧ ប្រការនៅថ្ងៃតែមួយទេ។ ចាប់ផ្តើមពី ៥ ចំណុច៖ អ្នកលេង ១១ នាក់ រយៈពេល ៩០ នាទី ក្រៅល្បែង បាល់ប៉ះដៃ និងកម្រិតកំហុសដែលនាំទៅកាត។ បន្ទាប់មក ប្រើប្រភពផ្លូវការរបស់ FIFA ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងសហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់សេចក្តីអះអាង។ នៅពេលមើល FIFA World Cup 2026 សូមសង្កេតពេលបញ្ជូនបាល់ ទីតាំងកីឡាករ និងសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល មុននឹងសម្រេចថាហេតុការណ៍ណាមួយខុសឬត្រឹមត្រូវ។ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់នឹងបន្តផ្តល់ការពន្យល់អំពីស្ថិតិ យុទ្ធសាស្ត្រ និងការទស្សន៍ទាយដោយមានទំនួលខុសត្រូវ ដោយមិនជំនួសការវិភាគដោយហេតុផលឡើយ។
សូមអនុវត្តចំណេះដឹងនេះជាមួយការមើលការប្រកួតបន្ទាប់ ហើយពិនិត្យប្រភពមុនពេលសម្រេចចិត្តណាមួយ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់មានប៉ុន្មានប្រការ?
ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ផ្លូវការមាន ១៧ ប្រការ ដែលគ្របដណ្តប់ទីលាន បាល់ អ្នកលេង ឧបករណ៍ ការប្រកួត អាជ្ញាកណ្តាល ក្រៅល្បែង និងការចាប់ផ្តើមលេង។ ប្រការទាំងនេះត្រូវបានរៀបចំដោយក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហើយប្រើជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការប្រកួតដែលស្ថិតក្រោម FIFA។ អ្នកចាប់ផ្តើមមិនចាំបាច់ចាំគ្រប់បន្ទាត់ភ្លាមៗទេ ប៉ុន្តែគួររៀនពីបាល់ក្រៅ កំហុស ក្រៅល្បែង និងកាតជាមុន។ ការអានឯកសារផ្លូវការជួយជៀសវាងការយល់ច្រឡំពីវីដេអូខ្លីៗ។
សំណួរ៖ តើកីឡាករមួយក្រុមមានប៉ុន្មាននាក់?
ចម្លើយ៖ ក្រុមមួយមានកីឡាករ ១១ នាក់នៅលើទីលាន រួមមានអ្នកចាំទី ១ នាក់ នៅពេលលេងតាមទម្រង់ស្តង់ដារ។ ការប្រកួតអាចបន្តបានលុះត្រាតែក្រុមមួយមិនមានកីឡាករតិចជាងចំនួនអប្បបរមាដែលច្បាប់កំណត់ ដោយសាររបួស ឬការបណ្តេញចេញ។ ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងចំនួនដូរអាចខុសគ្នាតាមការប្រកួត និងបទបញ្ជារបស់សហព័ន្ធ។ ក្នុងការប្រកួតអន្តរជាតិរបស់ FIFA សូមពិនិត្យបទបញ្ជាជាក់លាក់របស់ព្រឹត្តិការណ៍ មិនគួរយកទម្លាប់លីគមួយទៅអនុវត្តលើលីគមួយទៀតឡើយ។
សំណួរ៖ តើក្រៅល្បែងមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ក្រៅល្បែងកើតឡើងនៅពេលកីឡាករវាយប្រហារស្ថិតខាងមុខគូប្រកួតទីពីរចុងក្រោយ និងបាល់ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូន បន្ទាប់មកចូលរួមលេង។ ការឈរនៅទីតាំងក្រៅល្បែងតែមួយមុខមិនមែនជាកំហុសទេ ប្រសិនបើកីឡាករមិនប៉ះបាល់ ឬរំខានគូប្រកួត។ ការទាត់ជ្រុង ការបោះបាល់ចូល និងការទាត់បាល់ទី មានច្បាប់ពិសេសដែលអាចធ្វើឱ្យមិនអនុវត្តក្រៅល្បែងដោយផ្ទាល់។ សូមមើលពេលបញ្ជូនបាល់ មិនមែនពេលអ្នកវាយប្រហារទទួលបាល់ទេ។
សំណួរ៖ តើអ្វីខុសគ្នារវាងបាល់សេរី និងបាល់ពិន័យ?
ចម្លើយ៖ បាល់សេរីកើតពីកំហុស ឬការរំលោភច្បាប់នៅលើទីលាន ខណៈបាល់ពិន័យគឺការទាត់ពីចម្ងាយ ១១ ម៉ែត្រដែលផ្តល់នៅពេលក្រុមការពារប្រព្រឹត្តកំហុសដែលអាចផ្តល់បាល់សេរីដោយផ្ទាល់ក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។ បាល់សេរីអាចជាប្រភេទដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល។ បាល់ដោយផ្ទាល់អាចចូលទីដោយមិនបាច់ប៉ះអ្នកលេងផ្សេងទៀត ប៉ុន្តែបាល់ដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុន។ ការបែងចែកនេះសំខាន់នៅពេលវាយតម្លៃហេតុការណ៍ដែលនាំទៅគ្រាប់បាល់។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីគ្រាប់បាល់មួយត្រូវបានលុបបន្ទាប់ពីវ៉ារ?
ចម្លើយ៖ គ្រាប់បាល់អាចត្រូវបានលុប ប្រសិនបើវ៉ាររកឃើញកំហុសច្បាស់លាស់ក្នុងស្ថានភាពក្រៅល្បែង បាល់ប៉ះដៃ កំហុសមុនពេលស៊ុត ឬអត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស។ វ៉ារមិនពិនិត្យរាល់ការប៉ះទង្គិចតូចៗទេ ហើយការសម្រេចចុងក្រោយនៅតែជារបស់អាជ្ញាកណ្តាលលើទីលាន។ ការពិនិត្យអាចប្រើមុំកាមេរ៉ាច្រើន ខ្សែវាស់ និងរូបភាពបង្កក ដូច្នេះការមើលពីកាមេរ៉ាទូរទស្សន៍តែមួយអាចមិនគ្រប់គ្រាន់។ សូមរង់ចាំសញ្ញាផ្លូវការមុននឹងសន្និដ្ឋាន។
សំណួរ៖ តើអ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនច្បាប់បាល់ទាត់តាមលំដាប់ណា?
ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនពីទីលាន និងចំនួនកីឡាករ បន្ទាប់មកបន្តទៅបាល់ក្រៅ កំហុស ក្រៅល្បែង កាត និងវ៉ារ។ ប្រើការប្រកួតមួយជាករណីសិក្សា ហើយកត់ត្រានាទី ពេលបញ្ជូនបាល់ ទីតាំងកីឡាករ និងសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល។ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ សូមប្រៀបធៀបកំណត់ត្រាជាមួយច្បាប់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ប្រសិនបើការទស្សន៍ទាយពាក់ព័ន្ធនឹងប្រាក់ សូមកំណត់ថវិកា មិនដេញតាមការខាតបង់ និងចាត់ទុកស្ថិតិជាព័ត៌មាន មិនមែនការធានាលទ្ធផលឡើយ។
អរគុណចំពោះការអាន។
មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ · Editorial Archive