៧ កំហុសស៊ុតបាល់ទាត់ដែលកីឡាករថ្មីៗតែងធ្វើ

៧ កំហុសស៊ុតបាល់ទាត់ដែលកីឡាករថ្មីៗតែងធ្វើ

ការស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងចាប់ផ្តើមពីបច្ចេកទេស មិនមែនពីការប្រើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ កីឡាករដែលចង់បង្កើនល្បឿនបាល់ ត្រូវរៀនដាក់ជើងទ្រនាប់ឲ្យត្រឹមត្រូវ បង្វិលត្រគាក ប្រើសាច់ដុំស្នូល និងប៉ះបាល់នៅចំណុចសមស្រប។ នៅឆ្នាំ២០២៦ ការហ្វឹកហាត់មានប្រសិទ្ធភាពគួរបែងចែកជា ៣ ផ្នែក៖ កម្លាំង ៤០ ភាគរយ បច្ចេកទេស ៤០ ភាគរយ និងការសម្រាក ២០ ភាគរយ។ គេហទំព័រ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ ផ្តោតលើព័ត៌មាន បច្ចេកទេស ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោក។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គោលដៅដំបូងគឺរក្សាតុល្យភាព មើលទីតាំងអ្នកចាំទី ហើយបាញ់តាមផ្ទៃជើងខាងលើ ដោយមិនបោះខ្លួនទៅមុខខ្លាំងពេក។ ចំណុចអនុវត្តភ្លាមៗគឺហ្វឹកហាត់ការបាញ់ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ចំនួន ៣ សំណុំ ក្នុងមួយសំណុំ ១០ ដង។

ចំណុចសំខាន់៖ តើធ្វើដូចម្តេចទើបស៊ុតបានខ្លាំង?

ចម្លើយខ្លីគឺ ត្រូវបញ្ចូលជំហរត្រឹមត្រូវ ការដាក់ជើងទ្រនាប់ ការបង្វិលត្រគាក និងការបន្តចលនាជើងក្រោយប៉ះបាល់។ កម្លាំងមិនកើតពីជង្គង់តែឯងទេ ប៉ុន្តែកើតពីខ្សែចលនាចាប់ពីជើងទ្រនាប់ទៅត្រគាក ស្នូល និងស្មា។ ការហ្វឹកហាត់ ៣០ នាទី ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ អាចបង្កើនភាពស្ថិរភាពបានច្រើនជាងការបាញ់ដោយចៃដន្យរាល់ថ្ងៃ។

សូមមើលការណែនាំបន្ថែម មុនពេលចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់ជាប្រព័ន្ធ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្នកលេងបាល់ទាត់ឃើញបញ្ហាអ្វីនៅពេលស៊ុត?

អ្នកលេងភាគច្រើនឃើញថា បាល់ហោះខ្ពស់ពេក បាត់ទិស ឬមានល្បឿនតិច ទោះបីប្រើកម្លាំងខ្លាំងក៏ដោយ។ មូលហេតុធំបំផុតគឺជើងទ្រនាប់ដាក់ឆ្ងាយពីបាល់ ក្បាលមិនស្ថិតលើបាល់ និងសន្លាក់កជើងមិនបានរឹតបន្តឹង។ ដូច្នេះ ត្រូវកែទីតាំងមុននឹងបន្ថែមកម្លាំង។

បញ្ហាទាំងនេះកើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងការប្រកួតនៅកីឡដ្ឋាន កាំបូឌា និងការប្រកួតកម្រិតអន្តរជាតិរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ទិន្នន័យពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បង្ហាញថា ការបាញ់ត្រឹមត្រូវទៅជ្រុងទាបជាញឹកញាប់មានប្រសិទ្ធភាពជាងការបាញ់ខ្លាំងទៅកណ្តាលទី។ ស្តង់ដារបច្ចេកទេសរបស់ សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ ក៏ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងស្នូល និងការបញ្ជូនកម្លាំងតាមខ្សែចលនា។ ស្តាប់ឲ្យច្បាស់ — នេះជាផ្នែកដែលសំខាន់៖ ល្បឿនបាល់មិនមានតម្លៃ ប្រសិនបើបាល់មិនស្ថិតក្នុងតំបន់គ្រោះថ្នាក់។

• បាល់ហោះខ្ពស់៖ ក្បាលលើសពីបាល់ ឬប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់។
• បាល់បត់ចេញ៖ កជើងមិនរឹង ឬប៉ះបាល់នៅខាងចំហៀងពេក។
• បាល់មិនខ្លាំង៖ ជំហានមុនបាញ់ខ្លី និងមិនបង្វិលត្រគាក។
• បាត់តុល្យភាព៖ ជើងទ្រនាប់មិនចង្អុលទៅគោលដៅ។

មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

តើចំណុចសំខាន់ ៣ យ៉ាងណាដែលធ្វើឲ្យការស៊ុតខ្លាំង?

ចំណុចសំខាន់បំផុតមាន ៣ គឺ ជើងទ្រនាប់នៅចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ កជើងរឹងនៅពេលប៉ះ និងការបន្តចលនាជើងទៅមុខក្រោយប៉ះ។ ប្រសិនបើខ្វះចំណុចណាមួយ កម្លាំងនឹងបាត់តាមរយៈចលនាខុសទិស។ អ្នកគួរហ្វឹកហាត់ចំណុចទាំងនេះដាច់ដោយឡែក មុនបញ្ចូលជាមួយការរត់ និងការប្រកួត។

១. ជំហរ និងជើងទ្រនាប់

ជំហរមុនបាញ់កំណត់ទិសដៅ និងសមតុល្យ។ ដាក់ជើងទ្រនាប់ក្បែរបាល់ មិនត្រូវឆ្ងាយជាង ២០ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយម្រាមជើងគួរចង្អុលទៅគោលដៅ។ បើម្រាមជើងបែរចេញ ៣០ ដឺក្រេ កម្លាំងនឹងរត់ចេញពីបន្ទាត់បាញ់ ហើយអ្នកនឹងឃើញបាល់អណ្តែតទៅជ្រុងដោយគ្មានការអញ្ជើញ។ នោះមិនមែនជាសំណាងអាក្រក់ទេ គឺជាមេកានិចខុស។

មុនប៉ះបាល់ អ្នកគួររត់ចូលតាមមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ ដើម្បីឲ្យត្រគាកអាចបង្វិលបាន។ ជំហានចុងក្រោយគួរវែងជាងជំហានធម្មតាបន្តិច ប៉ុន្តែមិនគួរលោតឡើយ។ រក្សាជង្គង់ជើងទ្រនាប់ឲ្យបត់តិចៗ ដើម្បីស្រូបកម្លាំង និងរក្សាតុល្យភាព។ ការហ្វឹកហាត់ល្អមួយគឺដាក់កោណ ៣ ដុំ ដោយចន្លោះ ១ ម៉ែត្រ ហើយហ្វឹកហាត់រត់ចូលបាល់ ២០ ដង ដោយផ្តោតលើទីតាំងជើងទ្រនាប់ មិនទាន់គិតពីកម្លាំង។

២. កជើង និងចំណុចប៉ះបាល់

បើចង់បានបាល់លឿន ត្រូវបិទកជើងឲ្យរឹង ហើយប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខ្សែស្បែកជើងខាងមុខ។ ផ្ទៃប៉ះធំធ្វើឲ្យកម្លាំងបញ្ជូនបានល្អ ខណៈការប៉ះដោយម្រាមជើងធ្វើឲ្យបាល់មិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ សម្រាប់ការបាញ់ទាប ប៉ះនៅចំកណ្តាល ឬខាងលើកណ្តាលបាល់ ហើយរក្សាដងខ្លួនឲ្យផ្អៀងទៅមុខបន្តិច។

សម្រាប់ការបាញ់ឲ្យបាល់ឡើងខ្ពស់ ត្រូវប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ ប៉ុន្តែការប្រើវិធីនេះនៅចម្ងាយខ្លីមានហានិភ័យខ្ពស់។ កីឡាករដែលចង់បាញ់កោងអាចប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ប៉ុន្តែគួរបែងចែកការហ្វឹកហាត់ជា ២ ប្រភេទ៖ ៦០ ភាគរយសម្រាប់បាល់ត្រង់ និង ៤០ ភាគរយសម្រាប់បាល់កោង។ កុំជឿថាបាល់កោងតែងតែស្អាតជាងបាល់ត្រង់។ អ្នកចាំទីនៅ កាតា ឆ្នាំ២០២២ មិនបានចាញ់ដោយសារសោភ័ណភាពទេ ពួកគេចាញ់ដោយសារទិសដៅ និងពេលវេលា។

៣. ត្រគាក ស្នូល និងការបន្តចលនា

ការបង្វិលត្រគាកជួយបង្កើតកម្លាំងច្រើនជាងការទាត់ដោយជង្គង់តែឯង។ នៅពេលជើងបាញ់ថយក្រោយ ត្រគាកគួរបើក ហើយនៅពេលបាញ់ទៅមុខ ត្រគាកត្រូវបង្វិលតាមទិសគោលដៅ។ សាច់ដុំស្នូលជួយឲ្យដងខ្លួនមានស្ថិរភាព ដូច្នេះហ្វឹកហាត់ជាមួយក្តារទប់ខ្លួន ៣០–៤៥ វិនាទី ៣ សំណុំ អាចជួយបង្កើនការគ្រប់គ្រងបាន។

ការបន្តចលនាក្រោយប៉ះបាល់មិនមែនជាក្បាច់តុបតែងសម្រាប់រូបថតទេ។ វាធានាថាកម្លាំងត្រូវបានបញ្ជូនពេញលេញ ហើយជួយឲ្យបាល់មានល្បឿន។ បន្ទាប់ពីបាញ់ ជើងគួរបន្តទៅមុខ ខណៈស្មា និងត្រគាកបង្វិលតាម។ ប្រសិនបើអ្នកឈប់ជើងភ្លាមៗ កម្លាំងនឹងត្រូវកាត់ផ្តាច់។ លំហាត់បង្កើនកម្លាំងជើង និងស្នូល

សូមពិនិត្យវិធីរៀបចំការហ្វឹកហាត់ ដើម្បីកុំឲ្យកម្លាំងត្រូវខ្ជះខ្ជាយ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើមានករណីពិសេស និងកំហុសអ្វីដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្ន?

ករណីពិសេសរួមមានបាល់កំពុងរត់លឿន ផ្ទៃស្មៅសើម ជើងមិនមែនជើងខ្លាំង និងការបាញ់ក្រោមសម្ពាធពេលវេលា។ ក្នុងស្ថានភាពទាំងនេះ មិនគួរប្រើបច្ចេកទេសដូចគ្នាទាំងអស់ទេ ព្រោះមុំបាល់ ការកកិត និងចម្ងាយសុវត្ថិភាពប្រែប្រួល។ ការសម្រេចចិត្តលឿនល្អជាងការបាញ់ខ្លាំងដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង។

កុំច្រឡំរវាងកម្លាំង និងល្បឿន

កម្លាំងសាច់ដុំខ្ពស់មិនមានន័យថាបាល់នឹងលឿនជានិច្ចទេ។ អ្នកបាញ់ត្រូវបង្កើតល្បឿនក្បាលជើង ប៉ះបាល់នៅចំណុចកណ្តាល និងកាត់បន្ថយចលនាខ្ជះខ្ជាយ។ ការហ្វឹកហាត់លោតពីកន្លែង ៣ សំណុំ សំណុំមួយ ៨ ដង អាចជួយថាមពលផ្ទុះ ប៉ុន្តែគួរធ្វើក្រោយកម្តៅសាច់ដុំយ៉ាងហោចណាស់ ១០ នាទី។

បាល់សើម និងស្បែកជើងមិនសម

លើស្មៅសើម បាល់អាចរអិល និងលឿនជាងធម្មតា។ កាត់បន្ថយកម្លាំងប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ ហើយផ្តោតលើទីតាំងជើងទ្រនាប់។ ស្បែកជើងដែលមានបាតមិនសមនឹងផ្ទៃទីលានអាចធ្វើឲ្យជើងរអិល បាត់សមតុល្យ និងបង្កើនហានិភ័យរបួសកជើង។ តាមការណែនាំរបស់ សហព័ន្ធវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអឺរ៉ុប ការកម្តៅសាច់ដុំ និងការជ្រើសស្បែកជើងសមនឹងផ្ទៃទីលាន គឺជាផ្នែកសំខាន់នៃការការពាររបួស។

ការបាញ់ជើងខ្សោយ

ជើងខ្សោយមិនត្រូវទុកចោលទេ ព្រោះអ្នកការពារនឹងអានចលនារបស់អ្នកបានងាយ។ រៀបចំការហ្វឹកហាត់ ១០ ដងដោយជើងខ្លាំង បន្ទាប់មក ១០ ដងដោយជើងខ្សោយ និង ៥ ដងក្នុងស្ថានភាពរត់។ ប្រសិនបើភាពជាក់លាក់ជើងខ្សោយស្ថិតក្រោម ៥០ ភាគរយ គួរបន្ថែមការគ្រប់គ្រងបាល់ខ្លី មុនបង្កើនចម្ងាយបាញ់។

កំហុសដែលគួរបញ្ឈប់ភ្លាមៗ

1. បាញ់រាល់ដងដោយកម្លាំងអតិបរមា ដោយមិនវាស់ភាពជាក់លាក់។
2. មិនកម្តៅសាច់ដុំមុនលំហាត់លោត ឬបាញ់ចម្ងាយឆ្ងាយ។
3. ឈប់ជើងភ្លាមៗក្រោយប៉ះបាល់។
4. មើលតែបាល់ មិនពិនិត្យទីតាំងអ្នកចាំទី។
5. ប្តូរស្បែកជើងទៅមក ដោយមិនគិតពីស្មៅធម្មជាតិ ស្មៅសិប្បនិម្មិត ឬទីលានរឹង។

តើផែនការហ្វឹកហាត់ ៤ សប្តាហ៍គួររៀបចំយ៉ាងដូចម្តេច?

ផែនការដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួរចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ មុនបន្ថែមល្បឿន និងសម្ពាធ។ ក្នុង ៤ សប្តាហ៍ដំបូង អ្នកអាចហ្វឹកហាត់ ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយវគ្គមានរយៈពេល ៣០–៤៥ នាទី។ សប្តាហ៍ទី១ ផ្តោតលើជំហរ សប្តាហ៍ទី២លើកជើង និងត្រគាក សប្តាហ៍ទី៣លើបាល់កំពុងរត់ ហើយសប្តាហ៍ទី៤លើការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។

• ថ្ងៃទី១៖ បាញ់ត្រង់ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ៣ សំណុំ និងហាត់ជើងទ្រនាប់។
• ថ្ងៃទី២៖ លំហាត់ស្នូល កម្លាំងជើង និងការបន្តចលនា។
• ថ្ងៃទី៣៖ បាញ់ក្រោយទទួលបាល់ បាញ់ដោយជើងខ្សោយ និងប្រកួតតូច។
• សម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គកម្លាំងខ្ពស់។
• កត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ និងចំនួនបាល់ចេញពីគោលដៅ។

ចំណុចព័ត៌មានថ្មីដែលអ្នកលេងជាច្រើនមើលរំលង គឺការវាស់លទ្ធផលតាមភាគរយ មិនមែនតាមអារម្មណ៍។ ឧទាហរណ៍ បាញ់ ៣០ ដង ហើយកត់ចំនួនបាល់ដែលចូលតំបន់ជ្រុង ១ ម៉ែត្រពីគោលដៅ។ ប្រសិនបើភាពជាក់លាក់ធ្លាក់ចុះជាង ២០ ភាគរយក្រោយការហ្វឹកហាត់ ២ សំណុំ នោះការបន្ថែមកម្លាំងមិនមែនជាដំណោះស្រាយទេ។ ត្រូវសម្រាក ៣–៥ នាទី កែជំហរ ហើយបន្ថយចម្ងាយ។ វិធីនេះជួយបែងចែកបញ្ហាបច្ចេកទេសចេញពីភាពនឿយហត់ ដែលអ្នកស្ម័គ្រចិត្តជាច្រើនច្រឡំគ្នា។

សម្រាប់ការវិភាគបន្ថែម សូមចូលទៅកាន់ការណែនាំដែលពាក់ព័ន្ធ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

វិធីអានស្ថិតិការប្រកួតបាល់ទាត់

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើវិធីណាមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត?

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងបំផុត គឺការរួមបញ្ចូលជំហរត្រឹមត្រូវ កជើងរឹង ការបង្វិលត្រគាក ស្នូលរឹងមាំ និងការបន្តចលនា។ កុំវាស់ភាពជោគជ័យតាមសំឡេងបាល់ ឬកម្លាំងដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ថាបានប្រើ។ វាស់តាមភាគរយបាល់ចូលគោលដៅ ចំនួនបាល់ចេញពីបន្ទាត់ និងលទ្ធផលក្រោមសម្ពាធ។ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ណែនាំឲ្យអ្នកហ្វឹកហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ៤ សប្តាហ៍ ហើយកត់ត្រាលទ្ធផលរាល់វគ្គ។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺ ភាពជាក់លាក់ត្រូវមកមុនកម្លាំង ព្រោះបាល់លឿនដែលចេញក្រៅគោលដៅគ្រាន់តែជាការខ្ជះខ្ជាយថាមពលដែលមើលទៅគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ប៉ុណ្ណោះ។

សូមចាប់ផ្តើមផែនការហ្វឹកហាត់របស់អ្នកដោយអនុវត្តតាមជំហានដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការប្រើបច្ចេកទេសជើង ត្រគាក ស្នូល និងការបន្តចលនា ដើម្បីបញ្ជូនកម្លាំងទៅបាល់បានពេញលេញ។ ការស៊ុតខ្លាំងមិនស្មើនឹងការទាត់ដោយកម្លាំងជើងតែឯងទេ។ អ្នកត្រូវដាក់ជើងទ្រនាប់ចម្ងាយ ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ រឹតកជើង និងរក្សាក្បាលនៅលើបាល់។ ហ្វឹកហាត់ ៣០ នាទី ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីបង្កើតទម្លាប់ត្រឹមត្រូវ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់យ៉ាងដូចម្តេចដើម្បីបាញ់បានខ្លាំង?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយបាញ់ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ៣ សំណុំ ក្នុងមួយសំណុំ ១០ ដង ហើយផ្តោតលើជើងទ្រនាប់ និងកជើង។ បន្ទាប់មកបន្ថែមការរត់ចូល បាល់កំពុងរត់ និងការបាញ់ដោយជើងខ្សោយ។ សម្រាក ៣–៥ នាទីរវាងសំណុំ ដើម្បីកុំឲ្យភាពនឿយហត់បំផ្លាញបច្ចេកទេស។ កត់ត្រាបាល់ចូលគោលដៅ ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើនតាមទិន្នន័យ។

សំណួរ៖ តើបាញ់ដោយផ្នែកខាងក្នុង ឬខាងលើជើងមួយណាល្អជាង?

ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងលើជើងសមស្របសម្រាប់ល្បឿន ខណៈផ្នែកខាងក្នុងជើងសមស្របសម្រាប់ភាពជាក់លាក់ និងបាល់កោង។ ប្រសិនបើមានចន្លោះបាញ់ច្បាស់ និងត្រូវការបាល់លឿន ប្រើផ្នែកខាងលើជើង។ ប្រសិនបើត្រូវបញ្ជូនបាល់ទៅជ្រុង ឬកាត់អ្នកការពារ ប្រើផ្នែកខាងក្នុង។ ការហ្វឹកហាត់គួរបែងចែកប្រហែល ៦០ ភាគរយសម្រាប់បាល់ត្រង់ និង ៤០ ភាគរយសម្រាប់បាល់កោង។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងហោះខ្ពស់ពេក?

ចម្លើយ៖ បាល់ហោះខ្ពស់ពេកភាគច្រើនកើតពីការផ្អៀងខ្លួនថយក្រោយ ឬប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់។ ដាក់ក្បាលឲ្យស្ថិតលើបាល់ ហើយផ្អៀងដងខ្លួនទៅមុខបន្តិចនៅពេលបាញ់ទាប។ ជើងទ្រនាប់គួរនៅជិតបាល់ និងចង្អុលទៅគោលដៅ។ ហ្វឹកហាត់បាញ់ទៅតំបន់ទាបចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ មុនពេលព្យាយាមបាញ់ចម្ងាយឆ្ងាយ។

សំណួរ៖ តើស្បែកជើងមានឥទ្ធិពលលើការស៊ុតបាល់ទាត់ដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ ស្បែកជើងមានឥទ្ធិពលលើការកាន់ទីលាន សមតុល្យ និងការបញ្ជូនកម្លាំង។ ស្បែកជើងសម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិត មិនគួរប្រើលើស្មៅធម្មជាតិសើម ឬទីលានរឹងដោយគ្មានការពិចារណា។ ជ្រើសបាតស្បែកជើងតាមផ្ទៃទីលាន ហើយពិនិត្យថាកែងជើងមិនរអិល។ ស្បែកជើងថ្លៃមិនអាចជួសជុលជំហរខុស ឬកជើងមិនរឹងបានទេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវចំណាយពេលប៉ុន្មានដើម្បីឃើញការរីកចម្រើន?

ចម្លើយ៖ អ្នកភាគច្រើនអាចឃើញភាពប្រសើរឡើងនៃតុល្យភាព និងភាពជាក់លាក់ក្នុងរយៈពេល ២–៤ សប្តាហ៍ ប្រសិនបើហ្វឹកហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ កម្លាំងផ្ទុះ និងល្បឿនបាល់អាចត្រូវការរយៈពេល ៦–៨ សប្តាហ៍ អាស្រ័យលើអាយុ កម្លាំង និងការសម្រាក។ កុំបង្កើនចំនួនបាញ់លឿនពេក ប្រសិនបើបច្ចេកទេសចាប់ផ្តើមខូច។ ការកត់ត្រាភាគរយបាល់ចូលគោលដៅមានប្រយោជន៍ជាងការពឹងលើអារម្មណ៍។

សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចបើជើងឈឺក្រោយហ្វឹកហាត់?

ចម្លើយ៖ បញ្ឈប់ការបាញ់ខ្លាំងភ្លាមៗ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ចាក់ ឬហើម ហើយសម្រាកមុនស្វែងរកការពិនិត្យពីអ្នកជំនាញ។ ការឈឺសាច់ដុំស្រាលអាចកើតឡើងក្រោយហ្វឹកហាត់ ប៉ុន្តែការឈឺកជើង ជង្គង់ ឬត្រគាកដែលបន្តលើស ៤៨ ម៉ោងគួរត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់។ កម្តៅសាច់ដុំ ១០ នាទី មុនហ្វឹកហាត់ និងបន្ថយចំនួនសំណុំប្រសិនបើភាពនឿយហត់ធ្វើឲ្យជំហរខូច។